Toen Prince in 1995 een cdrom genaamd Prince Interactive uitbracht en ik toevallig dit in handen kreeg was ik erg benieuwd wat deze malloot nu weer had bedacht. Lopen door een fantasiewereld aangevuld door de klanken van Prince. De computer als verlengstuk en medium tegelijk. Interactiveit als spel en gecombineerd met kunstzinnigheden. Het moest allemaal heel wat lijken, maar feitelijk was het niet zo bijzonder en aan veel mensen besteed want de desbetreffende cdrom was onderdeel van een afgeprijsde tiendelige collectie met allemaal floppers.

Films zijn ook ware kunstwerken. Denk aan Metropolis uit 1927 waarvan ook beelden te zien in de videoclip van Radio Gaga van Queen. Deze geluidsloze film geld als de eerste science fiction film waarin de mensen tot robots hun eigen wereld hebben geschapen en over de ongelijkheid tussen de arbeiders en de werknemers. Samenwerken is de oplossing. Een zeer imponerende film met enorme mooie beelden die momenteel ook zeker het bekijken waard is.


Niet alleen films maar ook de videoclips zijn soms artistieke hoogstandjes. Leuke voorbeelden daarvan zijn Radiohead met Paranoid Android (1997) en Blur met Coffee & TV (1999) waarin een melkpakje op verkenningstocht gaat en gevaarlijke situaties tegenkomt. Je vraagt je af hoe mensen dit bedenken kunnen en of de bedenkers zeer origineel zijn of soms zwaar aan de drugs zitten.


Deze realistische creativiteit is alleen mogelijk met behulp van de computer die deze techniek allemaal mogelijk maakt. Deze speciale effecten maken het geheel geloofwaardiger en aannemelijker en fictie is bijna niet meer te onderscheiden van de realiteit. Toy Story was de eerste volledige computeranimatie in filmvorm. Wie Max Payne (2000) ooit heeft gespeeld ziet dat het realisme in computerspellen steeds beter word. Schaduwen en se

Andy Warholl leek in de jaren zestig al met zijn pop-art over een computer beschikking te hebben. Het liet in ieder geval zien wat er komen ging.

Is de klassieke kunst nog de voorloper en vervanger van de fotografie en daardoor een afspiegeling van de werkelijkheid. Na de uitvinding van de fotokunst is juist de onwerkelijkheid hetgeen de camera weer niet vastleggen kan. De computer word daardoor het verlengde van de penseel.

Interactiviteit , juist door de huidige techniek kunnen we kunst beleven, er in deelnemen en wie zegt dat gamers niet cultureel zijn ingesteld? Afhankelijk van de definitie kunst en speelbaarheid ligt hier zeker nog een mogelijkheid en wat subsidiegelden open. Het hangt er gewoon vanaf hoe het verhaal er achter is onderbouwd :-)

Wat maakt kunst kunst? simpel degenen die het kopen en bewonderen soms in combinatie met de markt. Waarde is variabel, met kunst geld de regel dat de waarde is wat de gek er voor geeft. De moderne kunst ook wel elitekunst genoemd omdat de kunst voor een buitenstaander verre van toegangelijk is. Het zal niet liggen aan de prijs van het museumkaartje door subsidie is dat voor iedereen betaalbaar in tegenstelling dat onze volksport voetbal waarvan een kaartje stukken duurder is. We begrijpen het simpelweg niet, sterker we willen het niet eens begrijpen.

Was van Gogh tijdens zijn leven een kladschilder, na zijn dood werd het pas kunst door zijn eenvoud en perfecte vertolkingen van het harde boeren bestaan. De werkelijkheid geschilderd in lijnen van onder naar boven. De beste man heeft er zelf nooit een cent van gezien.


Victory Boogie Woogie het laatste schilderij van Piet Mondriaan. Kunst met een grote K, een K waar in mijn optiek nog twee letters achter mogen. Cultureel intellectueel gedrag wat de liefhebber eerder een status van intellect geeft dan een verfijnde smaak.

Goede kunst geeft de toeschouwer een goed gevoel. Nu zal men geen honderd euro voor een Supernintendo betalen. Logisch de prijs hangt samen met het aanbod en de vraag. Toch komt er ooit een dag dat ook hier de zeldzaamheid en de hang naar nostalgie het apparaat stukken duurder zal maken.


Betaal je nu voor een oudere commodore 64 een kleine fooi. over tientallen jaren kan dat welleens anders worden. Wie denkt dat de klassiekers uit de computer niets waard worden heeft het mis, voor een originele zeldzame arcadekast van Space Invaders uit 1978 betaal je in engeland tegen de tweeduizend Euro. Toch begrijp ik eerder deze waarde voor dit stuk cultuur dan miljoenen voor drie strepen op een schilderij van Mondriaan.

Wie het niet met mij eens is dat games niets met kunst te maken hebben, mag mij uitleggen hoe letterlijk oude rommel in het Kroller Moller museum als een kunstwerk aanwezig is. Is dat kunst een verzameling fietswielen? Uiteraard gaat het om perceptie maar diezelfde overtuiging maakt het kunstobject dus zelf variabel. Het gaat om de boodschap en het verhaal erachter. Aha in die optiek mag ik de gameklassiekers dus ook met een gerust hart kunst noemen.

Wat probeerde Pacman ons te vertellen? Simpel het gaat om eten of gegeten worden. Het is een jungle buiten en ieder voor zich en God voor ons allen. De agressors worden na het eten van een speciaal blokje tijdelijk slachtoffer. Wie de problemen heeft opgelost mag weer in een nieuw level starten waar alles weer opnieuw begint. Een vicieuze circel lijkend op het leven zelf..

Minder geloofwaardig is de kunstzinnigheid van de bekendste loodgieter allertijden genaamd Mario. Mario de held van de arbeiders inclusief de foute Chiel Montagne snor die in het begin van de vorige eeuw nog wel in de mode was als ook in de jaren tachtig in de gay-scene. Kortom een erg achterhaald personage is Mario die dan nog wel opkwam voor de zwakkeren en kon lijken op je naaste foute buurman.
Zoals een dorpje in Italie iets romantisch uitstraald heeft een Finexlokatie de typisch Nederlandse geordendheid. Mischien zit het in de Calvinistische grondslag, saai en ordelijk. Zijn daarom de games van Davilex daardoor ook net niet leuk genoeg?

In mijn optiek is het allemaal een kwestie van tijd net zoals het werk van veel kunstenaars naar hun dood pas waardevol worden. Naarmate de tijd vordert en er nieuwe generaties gamers komen zullen de technici van morgen tot gaan vragen naar de basis. Een puntgave zeldzame Pac-man cocktailtafel zal eenmaal antiek geworden meer decadentie gaan uitstralen dan menig kunstig modern schilderij.

Laten we daarom de mensen maar in de waan dat die oerlelijke van onze belastinggelden betaalde kunstwerken langs de weg echt mooi zijn. Het is tenslotte minder geloofwaardig dan onze vurige bewondering voor computerspelletjes.

Een knipperende groene cursor op een zwarte achtergrond van een 286, het lijkt op een ademhaling, een hartslag, ik wist het al langer, namelijk de computer leeft!