Ik gooi het er gewoon in, vroeger was alles beter, een cliché? Ik denk van niet. Waren het vroeger alleen de vervelende mensen, die zeiden dat het beter was, tegenwoordig hebben ze allemaal gelijk.

In een tijd dat de straatlantaarns nog aangestoken dienden te worden had men alleen gezelschapspellen, zoals ganzenbord en mens erger je niet. Met 5 pionnen een ronde moeten lopen om weer thuis te komen en bang om er vlak voor het einde toch afgegooid te worden. Is dat dan zo spannend? Mens erger je niet was in mijn ogen niet meer dan een verkapt motto om je niet te vervelen.



Zo speelde je met de oudere generatie nog scrabble. Met je geringe woordenschat probeerde je toch nog wat tegenstand te bieden. Je opa overhalen om een spel op de commodore 64 te spelen was tenslotte een onmogelijke opgave. De tulpenbollengeneratie had de technologische veranderingen met argusogen bekeken, maar toen Windows 95 uitkwam en iedereen een pecee kocht, zat men plotseling massaal achter het Windows-patience. De ironie met patience is, dat wanneer je nu eindelijk een computer als tegenstander had kunnen hebben, je alsnog tegen jezelf zit te spelen.



In de nabije toekomst wordt het erg stil op straat, geen kinderen die knikkeren en iedereen zit achter zijn Nintendo 512MB. Geen balspelen en sporten, behalve wanneer je moet, zoals de pechvogels op school of in militaire dienst. Sporten is tenslotte erg vermoeiend en hier biedt het computerspelletje een goed alternatief. Weleens een sprintje proberen te trekken om de trein nog net te halen? Het is alleen al een goede reden om de auto te pakken.

Hoe ging dat nu vroeger, zullen je kinderen op een dag vragen. Na een diepe zucht met een twinkeling in je ogen zul je gaan vertellen hoe mooi het zwartwitte schijnsel van de televisie was.



Wat een feest het was wanneer je hem tijdelijk eens beneden bij je ouders aansloot en je de spellen even in kleur mocht bewonderen. Een kleuren televisie was onbetaalbaar, een zwart wit televisie was de norm en een monitor was een luxe. De Monitor was dan niet eens in Full color, maar alleen in groen of oranje kleuren. De pentium 8 generatie zal je dan met open mond aanstaren, groen en oranje? Daar is toch helemaal niets aan.

Een half uur een spel laden, je hebt toch wel beters te doen of niet? Ech, eigenlijk niet denk je dan. Pa, vond je dat echt zo leuk? Zoals je ouders zich vroeger met een hoepel en pottenbakkertjes konden vermaken, zul jij je eigen kroost niet kunnen overtuigen van de computerspellen waarmee jij je jeugd mee bent doorgekomen. Dit is het generatieverschil in de praktijk.

Gezelschapspellen en speelhal in de 17e eeuw.

Een generatie verder is op jeugdige leeftijd nooit geinteresseerd in het speelgoed van zijn ouders, dat is tenslotte weer oudbollig en men wil hebben wat zijn vriendjes ook hebben. Wanneer de kinderen zelf ouder worden is plotseling het speelgoed van opa en oma weer erg interessant en inmiddels praktisch museumspul.



Natuurlijk zal je blijven genieten van de spellen die in de toekomst uit zullen gaan komen, echter met het ouder worden zal je ook steeds kritischer zijn. Je (computer)jeugd daar zal je zeker met een heel warm gevoel aan terug denken. Wie had in 1985 ooit gedacht, dat wanneer die supercomputer met haarscherpe graphics van de toekomst er uiteindelijk zou zijn en je deze ook kon betalen, je er Commodore 64 spelletjes op ging spelen? Je had jezelf voor gek verklaard.

Virtueel gamen in de 21e eeuw?