Graphics verbeteren nog elk jaar en eigenlijk lijken er weinig dingen nog echt onmogelijk. Had je vroeger een spelletje van enkele kilobytes en volgden jaren later de cedeetjes van meer dan 650 megabyte per stuk, nog steeds is het einde niet in zicht. Het feit dat computerspellen nu op de nog veel grotere dvd schijfjes zouden kunnen met een maximale van 26 voudige opslagcapiciteit van 17 Gigabyte. Voeg daarbij de combinatie van de steeds mooiere graphics van de steeds nieuwere hardware zoals bijvoorbeeld Voodookaarten en de mogelijkheden lijken eindeloos. De spellen waar je vroeger slechts over dromen kon zijn nu gewoon verkrijgbaar. Wat begon met enkele streepjes eindigt steeds dichter bij de realiteit. Intro en speellevels worden steeds gedetailleerder. Personages krijgen hele karakters. schaduweffecten doen hun intrede en grafische hoogstandjes zoals de omgeving in "Unreal" worden standaard.

Interactiviteit, meerdere scenarios, het lijkt meer op een interactie in een film spelend als de hoofdrolspeler zelf. Het ultieme spel wat een simulatie is van iets wat je verheft tot de belevingen van een veldheer,misdadiger of elk ander willekeurig dan wel of niet bestaand personage. Tegenwoordig zijn er films gebasseerd op computerspellen en van elke bekende actiefilm is meestal wel een computerspel verkrijgbaar. Zoals de technieken steeds mooier worden en een film ook uit een grote animatie kan bestaan denk bijvoorbeeld aan Shrek en Toystorie heeft het computerspel als enige verschil de interactiveit met de speler zelf. Wie denkt dat computerspelletjes voor kinderen zijn heeft het aardig mis. Ook degenen die in de jaren tachtig er mee in aanraking kwamen meestal op jeugdige leeftijd zijn nu tussen de 20 en 30 en spelen nog steeds computerspelletjes. Het spelelement is eenmaal leeftijdsloos. Schaken, kaarten, rollenspellen, oefeningen, gokken het dagelijkse leven zit vol met spelelementen van verschillende aard. Spelen is leren, het oplossen van problemen, vooruit denken, reactievermogen, het trainen van de reflexen en eigenlijk zal het spelen van computerspellen bij de opvoeding moeten horen.


"Mortal Kombat uit 1996"
Tegenstanders zullen zeggen dat computerspelletjes agressie in de hand werkt, maar bij de meesten is het tegenovergestelde het geval. Het computerspel is een grote simulatie van de personages die jezelf nooit zijn zult en variatie is eindeloos. Toegeven is dat veel spellen gebasseerd zijn op oudere spellen. Echter wil een goede grafische gelikte uitvoering nog niet garant staan voor ultiem speelplezier. De interesse voor oude computerspellen en systemen is grotendeels gebasseerd op het feit dat nostalgie nu eenmaal aanspreekt en leeft. De fascinatie voor vroeger is nu eenmaal altijd aanwezig. Of de oude computerspellen echt beter waren kun je over redetwisten. Feit is dat je toendertijd jonger was en er anders tegen aankeek. Waarschijnlijk zullen de jonge spelletjesfanaten van nu over een jaar of tien weer hetzelfde beweren ten opzichte van de dan hedendaagse spellen. Je kunt het vergelijken met een stripboek waarbij visualisatie minder fantasievol is dan een gewoon leesboek. Vroeger was de fantasie en de voorstelling die je er zelf bijvoegde noodzakelijker dan tegenwoordig. Alles is helder en al aanwezig. De gelaatstrekken alles gemaakt tot in de kleinste details. Het wachten is tot de pixels nog met een factor tien kleiner zullen worden en werkelijkheid niet meer van fictie te onderscheiden is. .

Internet
Sinds de komst van internet is er nog een belangrijk fenomeen bijgekomen. Het spelen tegen spelers aan de andere kant van de wereld. De computertegenspeler is vervangen door de veel intelligentere tegenstander namelijk de mens en waar die zich bevind is niet meer van belang. Internet als interface van verschillende spelers waar ook ter wereld. Op het internet zijn hele groepen te vinden die tegen elkaar strijden. De groepen heten clans en de spellen zijn verschillend. Het meest bekend is quake en later volgden Unreal en andere Shoot-em-up networkgames.


Waar fotografie het portrettekenen deed verdwijnen lijkt er geen grens voor de hedendaagse ontwikkelingen op spelgebied. Het volgende idee kan misschien zijn dat er gebruik gemaakt gaat worden van hologrammen en de monitor misschien verdwijnt. Het is gissen hoe de spellen er over een jaar of twintig wel of niet uit gaan zien. Persoonlijk denk ik dat levels die gebasseerd zijn op lokale plekken uit je eigen leefomgeving wel supercool kunnen zijn en bijvoorbeeld te racen in je eigen buurt met een of andere snelle bolide. Toch zullen spellen net zoals vele andere bezigheden misschien meer invloed op ons leven hebben gehad dan we zelf altijd beseffen zullen. Hoe vaak zat je niet achter die ene favoriete game? Uren heb je jezelf vermaakt met menig spelletje en generatie naar generatie zal waarschijnlijk de videogame blijven spelen in wat voor vorm dat dan ook zijn zal.

"Donkey Kong nieuwe stijl"
Natuurlijk zullen de klassiekers een stukje cultureel erfgoed gaan worden. Donkey Kong blijft tenslotte het eerste computerspel met een aap en zo zijn er legio voorbeelden van primeurs die nooit eerder gemaakt waren. Dan hebben we het nog niet eens over de vele opnieuw uitgebrachte spellen die gebasseerd zijn op oudere voorgangers en grafisch een stuk verbeterd zijn. Ook zie je dat succesvolle titels begrippen lijken te worden, denk aan bijvoorbeeld toppers van Nintendo zoals Mario en Donkey Kong die al meer dan 15 jaar in steeds andere uitvoeringen nog steeds zeer actueel zijn.


"eerste Donkey Kong uit 1981"
Toch is vaak de simplistische uitvoering en het gemak van de simpele speelbaarheid een van de redenen dat de klassiekers van welleer ook zo succesvol en verslavend zijn. Uiteraard blijven de oudere spellen boeien door degenen die ze ooit gespeeld hebben en kun je zeggen dat een groot stuk liefhebberij en interesse daar uit voorvloeit. Niet alleen herkenning maar ook de interesse voor het verleden van het onstaan van de allereerste videogames. In die optiek zal het classicgaming verhaal uiteindelijk nog veel meer mensen gaan interesseren. Het zal jammer zijn als de oude spellen van welleer niet bewaard zullen blijven, het is slechts een kwestie van tijd dat exemplaren zoals de Commodore 64, de game&watch series en de velerlei klassiekers slechts in het museum te bewonderen zijn.