De Gameboy Advance is met recht een echt retrogame apparaatje te noemen en mede daarom ook nog erg populair bij de oudere gamers. Niet alleen Mario, maar ook even op leeftijdsvolgorde Pac-Man, streetfighter II, Doom, en Tekken zijn inmiddels ook echte gba titels. Zelfs de veel minder oudere RayMan advance en de Mario Kart werd opnieuw leven ingeblazen. Zelf wacht ik nog steeds op het Wings van Cinemaware wat al lang op de markt had moeten zijn.

Nintendo mikt sowieso op een jonger publiek en heeft er met deze titel de beste karatetopper allertijden bij. Toch zal Streetfighter II de meesten meer aanspreken.



Wie trouwens denkt dat games alleen voor tieners en jongeren zijn zit er goed naast. Een onderzoek van de European Leisure Software Publishers Association (ELSPA) toont aan dat de meeste gamers tussen de 25 en 34 jaar zijn. Vooral de hoge kosten van consoles, computers en games betekenen dat alleen mensen met een inkomen het zich kunnen veroorloven deze aan te schaffen. Volgens een ander onderzoek is de gemiddelde hardcore gamer 27 jaar, met een jaar inkomen van Euro 32.354 en heeft 30 procent van deze groep kinderen. (Bron Gamers.nl)

De vernieuwde versie
Wat wel direct opvalt is dat de muziek, de bewegingen en achtergrond gecombineerd uit de verschillende internationaal karate series gebruikt zijn. De gameplay is geheel weer gekopieerd uit IK+ waarbij je in totaal met drie spelers bent en ook het bommetje trappen is er in verwerkt.

De karateka's hebben wel een zichtbare metamarfose ondergaan en in deze versie er de keus uit 16 verschillende karateka's. Het nut daarvan ontgaat me lichtelijk, de suggestie wekken dat het spel zeer divers denk ik. Hier is waar dit spel juist in faalt. De bewegingen zijn hetzelfde, de poppetjes verschillen amper, de levels hebben een andere achtergrond, maar de vele niveauverschillen zijn marginaal. Op de commodore64 was dit ook, maar daar viel het niet op omdat het spel niet zo uitgebreid werd gebracht. Je had gewoon verschillende versie Internationaal Karate en geen 16 spelers en een keuze aan landen die uiteindelijk alleen in achtergrond verschillen.


De losse onderdelen kun je oefenen , je reist over hele wereld via een mapje (Dit lijkt verdacht veel op Beachvolley 1990 amiga) Nadeeltje is het feit dat er met passwords gewerkt wordt, alhoewel je deze kunt opslaan of via internet kunt verspreiden. In die optiek kun je met de juiste codes direct aan de laatste levels beginnen, voor de cheater dus weer ideaal :-)

De gedachte dat wanneer ik al kinderen had gehad dat er op computergebied enig mogelijk generatieverschil kleiner was geworden, zowel ik als mijn kinderen hadden dan waarschijnlijk int karate gespeeld. sowieso is een goed argument van kinderen nemen het feit dat er weer iemand thuis is tegen wie je kunt spelen :-)