Er zijn niet veel mensen die ze spelen en die ze speelden, namelijk de spellen die puur uit teksten bestaan. Laagdrempelig in het tekstspellengenre is ongetwijfeld "It's only Rock and Roll" van K-Tel. Misschien kwam het door de mogelijkheid de band te zien optreden of door het managementgevoel erachter. De bedoeling in het spel is om een zelfgekozen band zo succesvol mogelijk te maken. Dat trok mij aan en nog steeds kan ik hem met plezier spelen, dat doe ik dus nog regelmatig.

Het is niet echt een tekstspel, maar meer een simulatiespelletje en dat maakt het toegankelijker dan bijvoorbeeld Larry waar je bijvoorbeeld go right en go left enter room etc moet intikken. Kortom dat kon urenlang zoeken zijn, want wie weet er nu welke woorden wel en niet ondersteund worden? Hier kun je kiezen uit de verschillende mogelijkheden en draait het om de juiste beslissingen te nemen.

In het overzicht kun je duidelijk zien hoe je er voor staat en in het tweede menu zoals hieronder kun je kiezen uit de verschillende mogelijkheden om je band naar de top te leiden.



Wanneer je in het bovenstaande menu een manager kiest (die nodig is om toegang tot meerdere mogelijkheden te verkrijgen) Kun je kiezen uit onderstaande managers.


Na een van de drie gekozen te hebben, heb je de toegang tot weer meerdere opties en kun je het spel volledig gaan spelen. Eigenlijk kun je niet zoveel doen en is het spelletje erg summier, maar dat zorgt er juist voor dat het heel erg snel onder de knie is te krijgen en iedereen het spelen kan. Niet teveel opties, dat is nergens voor nodig. Touren en de concerten plus het promoten en de Top20 wanneer je een plaat hebt uitgebracht.



De bediening en de speelwijze is dan simpel, de moeilijkheidsgraad ligt hoog en is op zijn minst erg lastig. Je ziet het vaker met dit soort spellen waarbij het zwaartepunt van het succes heel erg lang duurt en moeilijk te bereiken is, anderzijds is dat tegelijkertijd het speldoel. De ene keer dat het mij wel gelukt is sloeg het gelijk door in supergoed en werd het meteen een erg simpel spelletje. Althans voor 1 keer, want daarna is het mij nimmer meer gelukt :-)

Enkele speeltips zijn volgens mij. Neem eerst een manager, start 2 fanclubs, leen geld, tour een keer en hoop dat je een platencontract krijgt. (Liefst tegen 32 cent, is max?) en probeer daarna goedkope statussymbolen te kopen. Dan moet het een keer gaan lukken?

It's only rock and roll, overigens ook een bekend nummer van de Rolling Stones. Opvallend is ook dat de maker K-tel zelf veel platen uitbracht/uitbrengt van verscheidene grote artiesten.

Negativiteit op het web.
Er is weinig over dit spel te vinden en hetgeen er wel is te vinden is erg negatief. Ergens begrijp ik dat niet, want slecht is dit spel niet, sterker het is zelfs onzettend leuk. Ik denk dat de verklaring van deze negativiteit simpel is. Er zijn weinig mensen die van dit soort spellen houden en hielden. Ikzelf normaliter ook niet (altijd), maar de eenvoud van speelwijze en het willen winnen maken een hoop goed. Ergens werd er zelfs genoemd dat de Graphics slecht zijn, maar deze zijn juist goed (houd er rekening mee dat het spel 20 jaar oud is en van de Commodore 64 afkomt)

Minpuntjes
Het grootste minpunt is de logica achter het spel. het is soms onduidelijk waarom je precies afgaat. Soms ben je net fijn bezig en zie je het OOPS, OOPS, in allerlei kleuren alweer in beeld komen.

Bij geen geld is dat logisch en het gebeurd ook bij geen tot weinig happines = geluksmeter (die je in de gaten houden moet) Allemaal factoren die je in de gaten dient te houden voordat je afgaat (wat heel snel kan gaan)

Soms lijkt het ook wel willekeurig te gebeuren, maar misschien lijkt dat alleen zo. Uiteraard kan men zeggen dat de eigen inbreng op de keuze van de bandnaam na minimaal is. Dat de songteksten niet erg origineel zijn en het overzicht van de top20 (te) lang duurt. Ja, dat zijn inderdaad lichte minpuntjes, maar voor een tekst/simulatie spel is het best goed.

De statussybolen zijn onduidelijk. Je kunt voor je band deze aanschaffen en moet er op bieden zoals op een veiling. De prijs is blijkbaar niet relevant, maar het houd de band gelukkig (net zoals in het echte leven?)