Bij Wo II liefhebber hebben spellen en films die deze tijd belichten bij velen een enorme aantrekkingskracht. Elke recensie die je vind over dit spel is lovend en dat maakt de drempel tot aanschaf alleen maar lager. Bij de aanschaf van Medal of Honor Frontline is eigenlijk alleen de prijs een mogelijk twistpunt. Uiteindelijk besloot ik deze toekomstige klassieker en topgame van het moment dan te kopen omdat ik ergens wist daardoor een zeer goede titel in mijn verzameling erbij te hebben.

Voordeel met een console is dat er geen installatie nodig is en wanneer je het spel dus aanzet je direct spelen kunt. Het begint met historische zwartwit beelden die je gelijk deelgenoot maken aan de gigantische operatie D-Day die op 6 juli 1944 plaatsvond.

De strandscene die ook in de film saving private Ryan plaatsvind is wel imponerend. Het enige verschil zijn je overlevingskansen die in het spel stukken hoger liggen. Zo kun je meerdere malen het strand geheel aflopen terwijl om je heen de ontploffingen van mortiervuur en kogels neervallen.

Het realisme is dan misschien in die optiek minder realistisch aan de beeldvorming en het gevoel er daadwerkelijk deel aan te nemen doet het niets af.


De strijd in de steden is gaaf.

De reden dat je niet direct dood bent als je geraakt word is simpelweg omdat dat niet haalbaar is met een spelcomputer. Simpelweg door de beperkingen van de controller ten opzichte van de snelle reactietijd met de muis.

Het duurt even voor je precies weet wat de bedoeling is in het eerste gedeelte. Het blijkt dat je de stellingen onder vuur nemen moet zodat anderen verder naar voren kunnen. Kortom de manschappen dekking geven. Duidelijk zijn de hints die continue opvraagbaar zijn. Daardoor is het shootergedeelte het meest prominent en is het zoeken ondergeschikt aan de gameplay. Zo hoort het ook met dit soort spellen.



Uiteraard is het even wennen een shooter op de ps2 heeft niet hetzelfde gehalte als een shooter op de pc in combinatie met een muis. Dit viel als sterk op zoals in GTA3, kortom de controller zorgt voor een beperking als we het over accuraat schieten hebben. Het blijft lastiger om met een controller te mikken. De maker heeft dit proberen te ondervangen door verschillende configuraties mogelijk te maken, maar het blijft een beperking ten op zichte van de muis.


Voorganger op de playstation I

Voordeel is wel, dat een controller en een console nu eenmaal ontspannender en makkelijker zijn. Geen gezeur met Patches en R.S.I. Zit je nu alweer achter die pc? Nee relaxed op de bank achter de televisie. Het is een van de redenen waarom de console onzettend populair is en mede daardoor ook bij de pc bezitters. Als tussenweg lijken de makers de customizedoptie te hebben ingesteld en zijn er ook meerdere configuraties mogelijk en beschikbaar. Zelf gebruikte ik de Classic Moha en het bleek ook meer een kwestie van wennen te zijn alhoewel de besturing zeker niet complex is.



De naam van het spel is afgeleid van de hoogste Amerikaanse onderscheiding de Medal of Honor. In het spel kun je door levels goed te spelen verschillende edelmetalen in ontvangst nemen. Deze decoraties zijn te verzamelen en te verkrijgen tijdens het spel. Een missie bestaat uit meerdere levels. Elk level kun je een gouden ster halen wanneer je 95% van je vijanden omlegt. Een zilveren ster wanneer je met hetzelfde resultaat maar minder dan 75% van je gezondheid over houd. (jammer want resultaat is toch hetzelfde) en de bronzen ster krijg je wanneer je simpelweg overleeft. Een medaille krijg je wanneer je al levels in een missie met een gouden ster afsluit, bovendien krijg je dan toegang naar een speciaal filmpje.

Speelbaarheid
Het meest opvallend is de inleving met de omgeving, het gevoel er daadwerkelijk deel aan te nemen is intens. Zo zie je Duitse soldaten rokend op wacht staan en met elkaar praten wanneer je ze onder vuur neemt. Erg leuk wanneer je ze in het vizier neemt met het snipergeweer en ze op deze manier uit te schakelen. Als ze geraakt worden maakt het verschil waar je ze raakt. Opvallend is dat er geen bloed is, maar ze wel naar hun nek grijpen of naar hun geraakte hand kijken. Het op de benen en armen schieten is ook mogelijk. Aan het einde van het level zie je precies hoeveel je waar geraakt hebt zoals torso en hoofd.

Het grootste gedeelte vind plaats in Nederland
de naam Frontlinie krijgt een dubbele betekenis, je maakt daadwerkelijk de oorlog aan de frontlinie mee. Overlevingskansen in werkelijkheid waren laag hier zijn ze vrij groot en ontspannend. Lang leve de spelcomputer.

De locatie Nederland is verbluffend, zelfs de spelling is van voor 1953 en de Nijmegen brug is een juweeltje, details zoals fietsenzaken en namen zoals cafe de Gouden leeuw waar Duitsers door bier te gooien met elkaar op de vuist gaan is hoogstaand. De Arnhemse woonwijk inclusief de inrichting van de huizen en de tuinpaden achter de huizen zijn zeer verbluffend. Wat was Nederland toch eens echt mooi, degelijk. Zo rustig en zo nog echt Nederlands zonder de vele schotelantennes.


Nederlands uithangbord in Nederlands stadje

De authentiteit is 100% perfect. Ongetwijfeld hebben de makers ook geinspireerd gekeken naar A bridge too far. Een film waar de Nederlanders Nederlands spreken en de Duitsers duits. De brugscene en de Arnhemse woonwijk inclusief de poortjes zijn een op een overgenomen. Net zoals de tank die daar doorheen rijd. Geen half werk, voor wie geinteresseerd is in WO II kan geen regionaler werk dan dit vinden op shootergebied.