Paperboy (Elite 1986)

De uitdaging van een krantenbezorger
Wie heeft er vroeger geen krantenwijk gehad? Wie herinnert zich nog de veel te dikke zaterdageditie die het pak kranten in omvang deed verdubbelen? Met koude handen een krant uit de tas proberen te trekken en hem vervolgens in een een lastige brievenbus met een zwaar koperen klep te proppen. Dan leek Amerika inderdaad een betere plaats om de kranten te mogen bezorgen. Geen blaffende honden maar een sportief fietsje zonder zware tassen aan de achterkant. De kranten in een leuk mandje voorop op het stuur in kleine pakketjes. Niet meer hoeven afstappen en proberen de veel te zware fiets tegen een hekje te zetten. De fietsstandaard was meestal en zeker in het begin van de wijk geen optie omdat de fiets dan net zo hard omviel. Krantenbezorger had zo leuk kunnen zijn wanneer je de kranten net zoals in Paperboy op de stoepen werpen mocht. Waarschijnlijk had je dan wel hele afstanden en een halve marathon moeten fietsen alvorens je met je wijk klaar was maar dat was toch niet zo erg en veel leuker geweest, niet?


Mooie huizen in deze wijk
 De besturing is zeer precies en door de juiste route te volgen is het mogelijk om alle abonnees van kranten te voorzien en daardoor er uiteindelijk weer een nieuwe bij te krijgen. Abonnees zijn niet alleen de woningen voorzien van een Sun brievenbus maar ook enkele woningen van zijaanzicht met een groene deur. Uiteraard valt het niet mee om iedereen een krant te bezorgen. Wanneer je verkeerd instuurt of een put of wat anders raakt val je van de fiets af. Het parcour is gevuld met inbrekers, wandelende dames ,honden, politieagenten, bestuurbare autootjes en alles wat maar in de weg kan zitten. Wanneer je de route af hebt ben je een dag verder en zijn er weer moeilijkheden en obstakels bij gekomen. Een goed geheugen en kennis van de plaatsen van de verschillende obstakels is noodzakelijk.
Aan elk eind van een parcour volgt er een soort crossbaan waar je in een bepaalde tijd doorheen moet crossen. Het zijn dus als ware 2 spelletjes in 1. Ook kun je door kranten op tafeltjes te gooien punten verdienen die gelijk staan aan 100 punten die aan na de crossbaan verzilverd worden.

 
 
 

Vervolg
Vreemd detail is dat je ook grafzerken omgooien kunt, had misschien wat realistischer gekund met andere elementen. Namelijk nooit grafzerken verspreid in een woonwijk zien staan.

In bijna elke review die je tegenkomt over Paperboy wordt dit spel ongenadigd afgebrand als een van de slechtste spellen allertijden. De Arcadeversie of de Amigaversie was misschien minder speelbaar en amusant dan de versie op de commodore 64. Inderdaad heb ik toen ik later een Amiga had een paar keer geprobeerd om de Amigaversie onder de knie te krijgen. Eerlijk gezegd was er inderdaad niet veel aan, de graphics waren verbeterd maar de speelbaarheid was geheel verdwenen. De Commodore 64 had in mijn optiek de beste paperboy versie en het is een van de spellen die ik tegenwoordig nog af en toe speel. Op de Nintendo 64 is het spel opnieuw uitgebracht in 1999. Dit keer in een 3d omgeving.


onbeperkt kranten gooien op de racebaan.

Nadeeltjes
Minpuntjes zijn het gebrek aan levens, je hebt er slechts 2 extra. nog een puntje is dat je elke abonnee een krant bezorgen moet alvorens er een nieuwe abonnee bijkomt. Als iedereen abonnee is eindigt het spel, echter dit is een onmogelijke opgave want wanneer je een leven verliest ga je automatisch wat terrein verder waardoor je een abonnee al makkelijk misloopt. Het halen van de gehele week lukt na heel veel oefenen soms nog wel maar dit zul je dus zowat twee keer moeten behalen en er nog foutloos bij bezorgen hetgeen in mijn optiek nooit en te nimmer mogelijk is. Ook is wanneer je een verkeerde kant op gaat je wel kunt stoppen maar vaak niet je richting meer herstellen kunt. De enige keus is dan door te gaan en dus af te zijn.


De Nintendo paperboy versie (1999)

Conclusie:
Paperboy is een zeer verslavend spelletje en wanneer je de route een beetje begint te kennen is het zeer speelbaar. Let wel ik heb het over de commodore 64 versie, de Amiga en Arcadeversie heb ik nooit echt gewaardeerd. Jammer is dat het spel niet uit te spelen is. Leuk is het idee van dit spel en in mijn optiek zijn de graphics tot best goed te noemen. Het gooien van kranten is leuk en blijft leuk. Jammer dat goed spelen niet ertoe zal leiden dat je het einde zult behalen. Voor de rest is het een goed spel te noemen waarmee je je uren vermaken kunt.

Paperboy ccs/winvice (46 kb)