Pitstop II (Epyx 1984)
De racegame van de eighties.

1984 was dan misschien het slechtste jaar voor de videogameindustrie. Pitstop II deed hier niets aan af. Een van de weinige racespellen die je tegen een menselijke tegenstander spelen kon en mede daardoor een van de beste racegames van zijn tijd is. Bestond het eerste deel van Pitstop uit een enkel groot scherm en enkel de eenspeler mogelijkheid het tweede deel was het speelscherm standaard gedeeld door twee. Zonder een menselijke tegenstander en tegen de computer was het speelveld hetzelfde. Het enige verschil is dat de computertegenstander minder hard kan, maar daarentegen had hij geen emoties die hem af konden leiden.

Bij dit spel keek je bijna alleen naar wat je tegenstander deed. Was hij al in de buurt? je keek op zijn kaartje en bepaalde op je eigen scherm je eigen positie. Wanneer je tegen iemand botste minderde je snelheid en kon elk moment de ander langsrazen. Daar komt 'ie, snel naar rechts uitwijken. Baf! Hij botst op jou en de competitie gaat verder. Wanneer je tegenspeler wel langskomt en je dus met een enorme snelheid voorbij komt is het wachten tot hij een fout maakt (waar je weer op let, zodat je zelf fouten maakt) om hem weer te kunnen inhalen. Kortom je bent 75% met je tegenspeler bezig en maakt daardoor ook zelf veel meer fouten.

Fouten maken betekende niet alleen worden ingehaald, maar ook slijtage van de banden. Was zwart de goede staat, daarna volgde donker- en dan lichtblauw, bruin, geel en wit en uiteindelijk door botsingen klapte de band en stond je finaal stil en om dit te voorkomen moest je af en toe tijdig een pitstop maken. Niet alleen voor de banden, maar afhankelijk van het aantal rondes en de oppervlakte van het circuit moet je ook pitstoppen om benzine te tanken.

Het geluid van dit spel is zwak, geen muziekje, geen spectaculaire geluiden dan voornamelijk de motor. De geluiden zijn niet storend, maar eerder verwaarloosd, wel moeten we niet vergeten dat dit spel van 1984 is.


 
 
 

De pitstopmogelijkheid
Net zoals in de realiteit is je racetijd erg afhankelijk van de tijdsduur van de pitstop. Dit gegeven is gedetailleerd uitgewerkt, misschien niet vreemd als je de naam van de titel in ogenshouw neemt. Ook goed is dat je terwijl je benzine tankt de banden verwisselen kunt. Hang wel de benzineslang er op tijd weer uit anders is je tank direct leeg en heb je vertraging. Je zult je tegenstander in de gaten houden en twijfelen, moet ik de banden alvast vervangen of gaan ze nog even mee? de tank hoeft niet helemaal vol dus het kost minder tijd zodat je een bepaalde band toch maar met rust laat. De besturing in de pit is vrij simpel en zeer functioneel.



Opvallend en vreemd is dat dit concept niet vaker is toegepast en is verbeterd. Pitstop III is nooit gemaakt en pas rond 1990 wist Magnetic Fields met de eerste Lotus Turbo Challenge hetzelfde speelbaarheid en spelprincipe te evenaren. Laatstgenoemde was ook een zeer grafisch spel voor zijn tijd.


Lotus Turbo Challenge, topper op de Amiga in 1990


Conclusie
Pitstop II is met recht de beste race-game van de eerste helft van de jaren tachtig. Los van de goede graphics en de speelbaarheid is dit mede te danken aan de tweespeler mogelijkheid. Bijhouden waar je menselijke tegenstander rijd. Het spelen tegen de computer is niet leuk. Eindoordeel: raceklassieker die met twee spelers nog steeds zo leuk is als vroeger is ook blijft!


Copyright © December 2002 Classicgaming.nl Lees de Disclaimer eerst voor het bezoek van deze website.