|
1984 was dan misschien het slechtste
jaar voor de videogameindustrie. Pitstop II deed hier niets aan
af. Een van de weinige racespellen die je tegen een menselijke tegenstander
spelen kon en mede daardoor een van de beste racegames van zijn
tijd is. Bestond het eerste deel van Pitstop uit een enkel groot
scherm en enkel de eenspeler mogelijkheid het tweede deel was het
speelscherm standaard gedeeld door twee. Zonder een menselijke tegenstander
en tegen de computer was het
speelveld hetzelfde. Het enige verschil is dat de computertegenstander
minder hard kan, maar daarentegen had hij geen emoties die hem af
konden leiden.
 |
Bij dit spel keek je bijna alleen
naar wat je tegenstander deed. Was hij al in de buurt? je keek op
zijn kaartje en bepaalde op je eigen scherm je eigen positie. Wanneer
je tegen iemand botste minderde je snelheid en kon elk moment de
ander langsrazen. Daar komt 'ie, snel naar rechts uitwijken. Baf!
Hij botst op jou en de competitie gaat verder. Wanneer je tegenspeler
wel langskomt en je dus met een enorme snelheid voorbij komt is
het wachten tot hij een fout maakt (waar je weer op let, zodat je
zelf fouten maakt) om hem weer te kunnen inhalen. Kortom je bent
75% met je tegenspeler bezig en maakt daardoor ook zelf veel meer
fouten.
Fouten maken betekende niet alleen worden ingehaald, maar ook slijtage
van de banden. Was zwart de goede staat, daarna volgde donker- en
dan lichtblauw, bruin, geel en wit en uiteindelijk door botsingen
klapte de band en stond je finaal stil en om dit te voorkomen moest
je af en toe tijdig een pitstop maken. Niet alleen voor de banden,
maar afhankelijk van het aantal rondes en de oppervlakte van het
circuit moet je ook pitstoppen om benzine te tanken.
Het geluid van dit spel is zwak, geen muziekje, geen spectaculaire
geluiden dan voornamelijk de motor. De geluiden zijn niet storend,
maar eerder verwaarloosd, wel moeten we niet vergeten dat dit spel
van 1984 is.
|