Rick Dangerous II (1989)

Een goede opvolger van het eerste deel
Een goed spel krijgt niet altijd een goed vervolg alhoewel dit bijna standaard voor films opgaat. Bij Titanic zal een vervolg uiteraard wat lastiger worden gezien de historie en verhaallijn daarvoor onmogelijk is. Wanneer een film goed scoort is er negen van de tien keer een vervolg. Zo ook met de vele verschenen computerspellen. Vaak blijft de eerste film de beste maar voor computerspellen gaat dit vaak niet op. Zo ook met Rick Dangrous II waarbij het idee en de speelbaarheid hetzelfde zijn gebleven en aangezien deze twee dingen in de vorige versie ook al aanwezig waren is dit dus een perfecte opvolger van het eerste deel. Wederom dus een goede topper met dezelfde elementen enkel gehuld in een ander jasje. Er zijn wat elementen aan toegevoegd en het spel heeft een zeer hoog futuristisch gehalte. Om te beginnen is Rick zelf gehuld in een supermanachtige outfit, in bezit van een laserpistool klaar om de strijd aan te binden. Rick teruggekeert uit het Amazone gebied en terug in Londen ziet een vliegende schotel landen, uiteraard twijfelt onze held geen klein moment en gaat de schotel binnen.


Rick op weg naar de schakelaar
 Grafisch ziet het er nog net wat gelikter uit, de indianen zijn vervangen door Robots, de bommen kunnen nu niet alleen neergezet worden maar ook naar de tegenstanders toe worden gerold. Grappig bedacht en dan hebben we het nog niet over de vele schakelaars waarvan sommige boobytraps bevatten. De speren uit deel 1 zijn vervangen door laserstralen, toevoegingen zijn de electrische vallen en de liftjes die je met dezelfde schakelaars kan oproepen. Leuke en goede opvolger van een spel en een echte verbetering of beter gezegd voortzetting van het eerste verhaal in een nieuw jasje.

 
 
Vervolg
Men zou denken dat met zo'n spel opnieuw weer een vervolg is weggelegd maar waarschijnlijk heeft Gore zijn energie gestoken in het spel wat anderhalf jaar later uitkwam genaamd Chuck Rock. Alhoewel de speelbaarheid van dat spel stukken minder is dan Rick Dangerous. We kunnen twisten over de mogelijke reden, feit is wel dat een goed vervolg een keer eindigen moet want wie zat er nu bijvoorbeeld echt te wachten op Micheal Myers in het 13e en laatste deel van Halloween? Zo gaat dat dus ook met computerspellen. Uitzonderingen zijn computertitels die hele begrippen zijn geworden zoals bijvoorbeeld Mario en Donkey Kong want die lijken bestemd voor de eeuwigheid.


Einde level 1: HAHAHAHA

Graphics
Toch is nog meer op de details gelet. Wanneer je een robot raakt hoor je een blikken geluid, de aankleding van de omgeving is mooier. De kleuren wat meer feller en diverser. Nu kan je ook wel wat meer met een luxeus ruimteschip dan voornamelijk een rotswand maar eerlijk is eerlijk het oog wil ook wat. Ben je aan bijna aan het einde van het eerste level dan moet je kiezen tussen twee trappen, je raadt het al eentje is voorzien met een laserstraal. Welke trap was ook het alweer? soms is het wat verstandiger om verder te lopen.


links een bonuston, rechts bommen

Conclusie:
Over dit spel kun je slechts enkel lovend zijn. Degenen die dit spel speelden zijn waarschijnlijk allemaal gefascineerd geraakt door de speelbaarheid. Platformers zijn soms wat langdradig en eentonig en minder divers maar dit spel is een van de beste spellen op de Amiga 500. Wel is het moeilijk om het geduld en doorzettings vermogen te blijven behouden. leuke is wel dat het eerste level na een tijd met gemak is uit spelen en de bigboss je grijnzend op een monitor staat uit te lachen. Echter voor het tweede level begint de strijd weer opnieuw en lijkt het soms onbegonnen. De volhouders zullen waarschijnlijk de end sequence zien en de achterblijvers met minder doorzettingsvermogen zoals ik kunnen dit misschien eens met een goede cheat bewonderen.

Rick Dangerous II (Winuae) (324kb)