Turbo Outrun (1989)

Outrun met een turbo
Het meest bekend is Outrun, mede omdat er veel meer arcadekasten van waren dan van Turbo Outrun en de meesten dus de Outrun uit 1986 kennen. Zijn opvolger Turbo Outrun was meer dan een herhaling van het succesvolle spelletje wat bijna iedereen die in deze tijd computerspelletjes speelden zeker zullen kennen. Dit jaar komt dit spel opnieuw uit en zal dus een derde outrun zijn opwachting gaan maken. Echter is dit spel alleen te spelen op een zogeheten I-mode telefoon dus of wij hem hier ooit zullen zien is een tweede.

De Outrun uit 1986 kende een piramide constructie optionele koers qua kiezen van routes en je kon na elke stage naar links of rechts om zo dan uiteindelijk 15 verschillende stages door te rijden. Uiteindelijk reed je in een spel maximaal maximaal 5 stages door. Turbo Outrun komt met liefst 16 routes, elke route is een stad in Amerika, de bedoeling is om van de oostkust vanaf New York tot de westkust naar Los Angeles te doorkruisen. Het spel uit spelen betekent dus alle 16 verschillende parcouren uit te rijden. Daarmee is het spel stukken groter en zijn spelduur langer dan van zijn voorganger.


"na elke vier rondes een extra kiezen..."
 Outrun en dus ook Turbo Outrun was uniek omdat dit een van de eerste spellen zijn die vanuit vogelvlucht achter de auto meekijken. Waren de vorige racegames voornamelijk van bovenaf en dus niet mee vanuit de cockpit zoals later vaker voorkwam. Bij Outrun zag je meer omgeving en kon je de gehele auto zelf ook bekijken. Bovendien was dit de ultieme ervaring van simulatie van datgeen je waarschijnlijk nooit doen zult. Het rijden in een rode F40 kwam op de manier wel erg dichtbij en het mee kunnen maken kon nu in de amusementhal. Turbo Outrun voegde wat elementen toe in het spel en ging daardoor verder met het principe waar ze de vorige keer gebleven waren. In deze optiek bracht Sega een oude topper verbeterd en in een nieuw jasje gestoken uit. Net zoals in Chase Hq was de politie van de partij die je van de weg probeerde te drukken. Zelf vraag ik me af wie er eerder was, Accolade met Testdrive II of Sega met het idee als tegenstander een witte porsche 959 te kiezen maar competitie is er nu zeker.

De blondine naast je op de passagierstoel is ook erg gevoelig voor machogedrag en wanneer je de eerste vier stages niet wint van de porsche zal ze uit je auto stappen om in de Porsche plaats te nemen. Misschien dat dit dan niet uit het leven gegrepen en eerder alleen in de gedachtes van pubers voorkomt, echter dat vrouwen als honing op dure wagens afkomen misschien weer wel. Meer dan een mooie vrouw en snelle wagen heb je toch ook niet nodig of wel? De stages zijn gedetailleerd mooi vorm gegeven, afwisselend rijd je door regen, struikjes, sneeuw en de nacht. Het is een heel spektakel, meer geluidseffecten , hindernissen op de weg in de vorm van tonnen, plassen en drempels. Uiteraard de vele scherpe bochten de velerlei advertentieborden, een grafisch hoogstandje van die tijd en mooier dan de Arcadekast was geen enkele computer in de jaren tachtig.

Niet alleen de Porsche en natuurlijk de race tegen de klok maar ook zijn er vele andere weggebruikers die je hinderen. Ook de Hermandad is van de partij, een heuse politiewagen met loeiende sirenes die je van de weg probeert te duwen. Turbo Outrun had natuurlijk geen Turbo Outrun geheten zonder de optie Turbo. De turbo zit als knopje op de versnellingspook en wanneer je deze indrukt komt hij echt op supersnelheid. Dit gaat supersnel en je reflexen worden tot het maximum gedwongen want als een komeet vlieg je over de weg heen. Een vlam aan de achterkant van je wagen die lijkt op de achterkant van een raket. Dit is super !! De turbo is echter niet constant mogelijk want de motor wordt er nogal heet van en wanneer het metertje op oververhit staat kun je de turbo niet gebruiken.

Natuurlijk zijn dit soort spellen het mooiste om te spelen in de sit down modellen. Echter zijn deze uitvoeringen nimmer thuis te plaatsen. Zo heb ik Turbo Outrun ook eens in een sitdown mogen spelen en het enige wat ik weet is dat deze uitvoering van kast in het wit was in tegenstelling tot de eerste Outrun die Ferrarirood was.


De snelste krijgt het meiske

 
 
 

Upright en andere uitvoeringen
Natuurlijk zijn dit soort spellen het mooiste om te spelen in de sit down modellen. Echter zijn deze uitvoeringen nimmer thuis te plaatsen. Zo heb ik Turbo Outrun ook eens in een sitdown mogen spelen en het enige wat ik weet is dat deze uitvoering van kast in het wit was in tegenstelling tot de eerste Outrun die Ferrarirood was.

Zelf ben ik in bezit van het kleinere upright model, ech niet klein maar lees kleiner. Want de afmetingen van de Turbo Outrun versie zijn nog kolossaal te noemen. Bovendien maakte de Outrunkast een enorm lawaai door zijn koeling ,een wasmachine is daar stil bij. De Turbo Outrunkast is blijkbaar niet in bezit van een aantal decibellen en hoor je bijna niet. Wel heb ik een speciale uitvoering, niet de Turbo Outrun die in dezelfde behuizing als van de upright van Outrun zit maar een veel zeldzamer exemplaar. De staat van het 13 jarige apparaat is gaaf tot zeer gaaf te noemen. De reden van aanschaf van de Turbo versie is allereerst de kast zelf stukken mooier is. De Turbo Outrun versie is leuker om te spelen. Bovendien is het natuurlijk erg gaaf om een eigen Arcadekast te hebben origineler kan het niet. Bovendien is het een aardige blikvanger en is het stressverlagend om eens met een Ferrari F40 over de weg te rijden :-)


De originele arcadeversie thuis

Spelen gaat het makkelijkste op een kruk waar je beiden pedalen makkelijker kan gebruiken. Natuurlijk zijn dit soort spellen het mooiste om te spelen in de sit down modellen. Echter zijn deze uitvoeringen nimmer thuis te plaatsen. Het spelen op een arcadekast is het ultieme speelgenot. De hardware is solide en realistischer. Het beeldscherm is namelijk zo'n 20 inch en dus stukken groter dan een 17 inch monitor. De pedalen zijn pedalen en geen stukjes kunstof. Het stuur is een echt stuur en de versnellingspook met turboknop is realistisch afgewerkt. Bovendien is de kast dus de directe speelomgeving een aanvulling op het spel. Origineler kan het niet. Nadeel is natuurlijk allereerst de ruimte en de kosten van het apparaat. Wel is het een blikvanger eerste klas en is het uniek. Want er zijn er niet veel die een echte arcadekast thuis hebben staan. Voor de Diehard gamer is dit mooier dan een van Gogh voor een kunstliefhebber, de perfectie van het spel niet in een anonieme publieke ruimte maar in je eigen leefomgeving.


Het verdwenen gedeelte van level 15.
Na het spel heel wat gespeeld te hebben merkte ik iets op. Wanneer je van level 14 naar 15 gaat krijg je een diepe weg die wanneer je level
15 zelf niet haalt en dus opnieuw beginnen kunt (door middel van de continues) geheel verdwenen is. Vreemd is dit een foutje?

 Conclusie:
De eerste twee stages zijn makkelijk uit te spelen ,de derde Pitsburgh is wat moeilijker en lastiger. Het spel is pittiger te noemen maar zeer speelbaar. De rem is nodig en het zitten op een kruk daardoor praktisch ook. Je zult anders te snel voeten moeten wisselen dat hoeft op een kruk dus niet. De lastigste stage lijkt de 14e stage, deze is ff oefenen en even heb je de neiging te moeten opgeven. Het einde is niet super doch wel een goed einde. De muziek is zeer goed in de verschillende stages echter de drie verschillende bekende Outrun deunen uit het eerste deel zijn karakteristieker en unieker. Wel is in de Turbo versie de muziek diverser, maar weer minder herkenbaar zoals in het eerste deel. Van Outrun was niet alleen het spel zelf bekend, maar ook zijn drie inmiddels bijgevoegde muziekjes. Turbo Outrun is wel meer spel dan de eerste versie en veel afwisselender. Ook de elementen zoals het wolvengehuil van je tegenstander in de porsche, zowel aan het einde als in het spel zelf wanneer de blondine verkiest bij jou in de auto plaats te nemen is grappig. Turbo Outrun is de geslaagde opvolger van een succes dat bijna iedere gamer kent.