Teenage Mutant Ninja Turtles
 De Teenage Mutant Ninja Turtles videogame |
| De Turtles doken voor het eerst
op in een zwart-wit comic boekje uit 1984. In 1987 kwamen ze voor
het eerst in Amerika op televisie en werden een vrijwel meteen een
enorme rage. Vernoemd naar de vier grootste Italiaanse kunstenaars
uit de Renaissance kregen ze de namen Michelangelo, Raphael, Leonardo
en Donatello. De Turtles waren in het begin al erg populair wat gelijk staat aan het feit dat er veel geld aan verdient wordt. Poppen, broodtrommels, bekers, speelgoed en uiteindelijk in 1990 een heuse film. Alles waar in die tijd maar een Turtle op kan is dan zeer lucratieve handel. Zoals met elke rage, denk aan Harry Potter etc is de zogenaamde merchandising er omheen een pure goudmijn. Uiteraard gaat de computerspellenindustrie hier in mee en bracht een van de mooiste arcadekasten uit in zijn genre. Geavanceerd, grafisch en speelbaar heeft Teenage Mutant Ninja Turtles van Konami elementen wat het fightscrolling genre nog eerder had voortgebracht. Het spelprincipe is eenvoudig. Red eerst April de vrouwelijke reporter uit handen van Schredder, daarna Splinter de rat en vernietig vervolgens de basis. Het Scolling fighter genre Laten we een stap terug doen in de tijd. We schrijven over 1986 waarin Renegade de toon zette en de directe voorloper is van het wereldberoemde Double Dragon. Renegade van Ocean waarin je in het metrostation moet vechten voor je leven. Het New York South Central waarin de metro onder het beheer stond van de vele bendes. Een idee uit vele Amerikaanse films. Double Dragon deed er weer wat stapjes bij zodat het genre steeds verder evolueerde. Het bood verschillende wapens plus een tweede spelermogelijkheid en uiteraard grafish verder verbeterd naar de techniek van zijn tijd. Met dit spel kon je elkaar ook (meestal per ongeluk) slaan. 
 Renegade 1986 + Double Dragon uit 1987 Viervoudige muntenslikker Teenage Mutant Ninja Turtles verdubbelde het principe door het speler aantal te verdubbelen naar vier spelers die gelijktijdig kunnen spelen. Dit is voor een exploitant van videokasten zeer aantrekkelijk. Dat betekent 4x meer inkomsten mits het spel de speler weet te boeien om er veel van zijn guldens in te werpen. Ik durf geen echte schatting te maken, maar heb het vermoeden dat wanneer je hem zult uitspelen met vier personen allemaal makkelijk een gulden of 25 kwijt zijn zult. Uiteraard heb je dan een kast nodig die nogal een aantrekkingskracht uitoefend om op te spelen en wanneer eenmaal speelt zo lang mogelijk blijft spelen. 
Dit kan natuurlijk door zoveel mogelijk te bieden en het spel zo speelbaar en aantrekkelijk mogelijk te maken. Hier wisten de heren van Konami met vlag en wimpel te slagen door het meest mogelijke er uit halen. Ze brachten een korte duidelijke verhaallijn, een enorme differentatie aan vijanden, onzettende mooie graphics, een fantastische verslavende speelbaarheid en vooral oog voor sfeervolle pakkende details. |
|
|
| De
unieke toevoegingen Parkeermeters , brandkranen, energie door middel van pizza's in het speelveld, Wisselende mooie afgewerkte omgevingen, kanonskogels die een trap afvallen, animaties tussen de levels en natuurlijk nog meer details zoals dat de karakters praten. Nu kon dat al zoals in 1980 Berzerk liet zien met een beperkte vocabulaire van 30 woorden. In Turtles zijn de stemmen er perfect in verweven. Alles wat de karakters zeggen staat ook in tekstballonnen. "Turtles Save Your Prayers" klinkt het robotachtig.  Aan het einde van het level moet je het tegen een grotere sterkere tegenstander opnemen (het Big Boss idee) die vele klappen later rood begint te knipperen om uiteindelijk verslagen te worden. Het mooiste is om met vier turtles tegelijk er op in te hakken. Een voor alleen, allen voor een. 
Zie hier niet alleen side scrolling, subliem !! |
Conversies en opvolgers.
Nintendo en Konami brachten allebei in 1989 een verschillende Teenage Mutant Ninja Turtles. Konami leverde een sublieme vier-persoon scrollende vechtgame en Nintendo kwam met een platformer met dezelfde naam Teenage Mutant Ninja Turtles , echter had deze de toevoeging Playchoice. Wie Teenage Mutant Ninja Turtles eenmaal had gespeeld had echt geen interesse meer voor de versie van Nintendo.
Opvolger Teenage Mutant Ninja Turtles II was de thuisversie voor de Nintendo console gemaakt door Konami. Deze versie is dezelfde versie als deel 1 kastversie, maar dan minder mooi uitgevoerd omdat de Console van Nintendo nu eenmaal niet kon tippen aan de arcadeversie. Logisch want geen enkele computer leverde toendertijd dezelfde prestaties als zijn grotere broertje in de speelhal.
In 1991 kwam van Konami Teenage Mutant Hero Turtles: Turtles In Time uit en in 1992 The Manhattan project. Daarna leek het Turtle virus voorgoed verdrongen en waren de groene soepreptielen niet meer zo'n grote hype als enkele jaren daarvoor. Uiteindelijk verdwenen ze geheel uit de videogameindustrie en zijn ze sporadisch nog eens te zien op televisie.
Conclusie:
De Turtles heeft als videogame niet
zo'n grote impact of bekendheid gekregen als het rijtje Pac Man, Space
Invaders, Outrun en andere bekende spellen. Logisch want het is geen uniek
spelconcept wat nooit eerder vertoond was. Turtles ging gewoon verder
waar Double Dragon tekort schoot.
Wat maakt het dan zo bijzonder?
Dat is het platte "hit me" principe zonder teveel vaardigheden en de daarbij
horende twee tot vier spelermogelijkheid waarmee je het samen tegelijkertijd
kunt opnemen tegen de vele aanvallers. Zet dit neer in een leuke grafische
schil gecombineerd met een simpele speelbaarheid en het is typisch een
spel wat iedereen begrijpt en spelen kan. Wil je ontspannen zonder na
te hoeven denken en toch aktie dan zijn dit de spellen. Geen boeken, geen
hoge moeilijkheidsgraad , gewoon elimentair virtueel rammen en rammen.
(Dit spel is zeer goed te draaien op de Mame32 emulator)
