Classicgaming.nl - Wolfenstein 3D

Wolfenstein 3D (1992)

Een spelletje Nazi's afschieten

Het schieten op nazi's is voor velen een leuk tijdverdrijf. Ontspannend en stressverlagend om te schieten op de vogelvrij verklaarde soldaten en officieren in een bijbehorende schitterende omgeving vol nazi symboliek. Dit is een van de redenen waarom Wolfenstein's 2e deel Return to the castle uit 2002 zo inmens populair is en dit waarschijnlijk het beste spel van 2002 zal gaan worden.

De formule bleek een goede formule en eigenlijk is een tweede deel pas tien jaar later onverklaarbaar. Het zal misschien dan wel echte liefhebberij van het genre zijn om te wachten tot de techniek zo ver gevorderd is dat je het spelprincipe geheel optimaal kunt uitbuiten. Wolfenstein 3D is een goed spel voor zijn tijd en de speelbaarheid is nog steeds redelijk goed te noemen.

Grafish met de maatstaven van deze tijd is het dramatish, maar wel pakkend. In 1992 echter was dit een technisch hoogstandje op de pecee van nog geen 2 megabyte groot. Het spel Wolfenstein is uniek in de computerspelletjesgeschiedenis. Het is namelijk de eerste echte 3d shooter en het begin van het genre dat bij miljoenen gamers zo erg geliefd is. Later zouden spellen zoals Doom en Duke Nuke'm hun opwachting gaan maken en daarna zal het zgn Lan Gaming (spelen via het netwerk) met spellen zoals Unreal en Quake vele spelers via het internet in echte clans hun strijd gaan voeren. Wolfenstein is daarom het begin van het Rpg tijdperk en de moeder van dit schitterende genre.

Het spelen van Wolfenstein 3D
Het spel is verdeeld in zes verschillende levels die je afzonderlijk kunt spelen. De spelbesturing is erg makkelijk. de pijltjestoetsen, de control toets om te schieten en de spatiebalk om deuren te openen. Deze speelwijze is in de vele opvolgers bewaard gebleven. Later kwamen er alleen knoppen bij om wapens te wisselen, springen, bukken en te kruipen. Munitie en een machinegeweer,gezondheidspakketjes in meerdere vormen zoals een kippenbout en rodekruispakjes liggen her en der verspreid en zijn hard nodig in het heetst van de strijd. Leuk detail is wanneer je gezondheid weer op 100% staat je niet meer gezondheidspakketjes kunt oppakken. Handig, want wanneer je percentage daalt kun je ze alsnog op gaan halen. (Medal of Honor uit 2002 heeft helaas dit detail vergeten) Zuinig zijn op je munitie is noodzakelijk, verkwistend gaan schieten is dus niet verstandig.

Speelbaarheid
Voor velen is de leeftijd van dit oude spelletje een reden is om het niet meer te spelen. Graphics in dit genre zijn vaak al meer dan de helft van het spel zelf en vele jongeren zullen dit spel niet meer kunnen boeien. Ergens jammer want de speelbaarheid is echt goed. Het spel is echt leuk om te spelen erg verslavend.

De vijanden zijn levendig en spreken Duits. Dit is iets wat jammer genoeg in vele oorlogsfilms niet altijd gebeurd. Zonde want een duitstalige duitse soldaat is geloofwaardiger en veel realistister dan een engelsprekende versie. In dit spel zijn alle kreten dus in het Duits. Als je denkt dat zombieachtige wezens alleen iets van de laatste versie return to the castle zijn heb je het mis. Level 2 Operation Panzerfaust kom je ook zombie achtige nazi's tegen. Persoonlijk vind ik het minder deze combinaties, alhoewel de nazi idealogie wel aardig vast verweven was met het occulte zoals Wodan, de noorse mythologie, de heilige graal en Hitler deelnam aan nachtelijke seances. Dat dit een vergelijking met zombies heeft zie ik iets minder goed, echter is het in het eerste deel niet zo prominent aanwezig als in het vervolgdeel.

Schieten, altijd gericht op uniformen

Bijzonderheden van Wolfenstein 3D
Zelfs het besluipen van duitsers is mogelijk. Sommige staan met de rug naar je toe en een verassingsaanval "they never see it coming" behoort tot de mogelijkheid. Dit is een leuke toevoeging dat sommige vijanden je dus in eerste instantie niet zien staan en je een zogenaamde "silent kill" kan toepassen. Het gebruiken van de verschillende moeilijkheidsgraad is een optie die ik met Wolfenstein 3D echt een toegevoegde waarde vind hebben. Normaliter heb je de neiging met dit soort spellen direct een cheatcode voor de zogenaamde GODMODE =(onsterfelijkheid en oneindige wapens) te gaan zoeken maar met Wolfenstein 3D is het gebruiken van de moeilijkheidsgraad een goede manier om een stuk spanning mee toe te voegen.

Relevante link
Deze link wilde ik je niet onthouden. Een website over zowel Wolfenstein 3D als Wolfenstein Return to the castle. Niet supergrafisch maar inmiddels al beter geworden?
http://www.mac-archive.com/wolfenstein/history.html

Conclusie:
Bij een verzamelaar mag dit spel in zijn collectie niet ontbreken. Degenen die dit spel hebben gespeeld zullen dit een topper vinden. Voor nieuwelingen is het leuk om eens te zien wat het eerste deel van Wolfenstein Return to the Castle eigenlijk inhoudt. Wanneer je een hele oude computer koopt zijn dit spellen die je met gemak draaien kunt. De levels zijn vrij groot, niet te groot zoals bijvoorbeeld in Tombraider waarbij bijna de gehele gameplay alleen lijkt te bestaan uit wandelen, wandelen en nog eens wandelen. De omgeving is mooi vorm gegeven. Denk hierbij niet aan de hedendaagse techniek met polygonen, 3D kaarten etc. Het spel mag dan wel Wolfenstein 3D heten maar dit is puur het driedimensionale karakter:-). Wat kan ik nog meer zeggen over een van de betere shooters uit de jaren negentig?