Een van de eerste spellen die ik vaak speelde op de commodore64 was BC's Quest for tires. Eerlijk gezegd wist ik niet eens dat het spel zo heette, daar kwam ik jaren later pas achter. Opvallend is dat het spel een jaar of vijftien later nog steeds leuk is om te spelen. Waarschijnlijk zijn er velen met mij die dit spelletje menigmaal hebben gespeeld zonder de naam er van te kennen. Op de tape werd het oerm genoemd en waarschijnlijk heeft iemand het abusievelijk gewoon met het saven deze naam meegegeven. Leuk is dat zoiets dan weer vele honderden maal verder gebeurd.

Los van de speelbaarheid die gewoon goed is te noemen had dit spel meer dan menig commodore 64 spelletje. Het waren namelijk niet simpelweg een paar pixels, maar de hoofdpersoon in kwestie was een goed gedetailleerd karakter wat er ook nog grappig uitzag. Duidelijk is dat het spel en het hoofdpersoon goed in elkaar steekt en dat het niet afgeraffeld is zoals bij veel andere spelletjes het geval was.



Compleet met nog enkele haren trotserend op een wiel om zijn geliefde te redden. Het ziet er al erg vrolijk en stupide uit. Het begin van de vooruitgang, wat begon met iets ronds en uiteindelijk tot een gemotoriseerd vehicel de auto leide. Het is de magie van de eenvoud en de rustige omgeving geeft je echt het idee in de prehistorie beland te zijn. Dat maakt het spel nog aantrekkelijker. Het is niet de sfeer, maar eerder de geloofwaardigheid van zijn tijdsgeest en omgeving.

Verhaallijn
Bij de prehistorie vraag ik mij altijd af hoe de mensen het in die tijd hadden. Het lijkt mij verdomd saai om vervuild in een grot te moeten slapen. Geen luxe en geen echt vermaak. De gemiddelde leeftijd was bovendien 14 1/2 jaar. Dat wil niet zeggen dat men niet ouder werd, maar het hebben van kiespijn zonder pijnstiller is al iets waar je gek van word. Zie hier de holbewoner met plezier crossend op een wiel en daardoor zeker de tegenhanger van de schrijnende veel hardere werkelijkheid.

Computerspellen over de prehistorie, ik denk zelfs dat dit de eerste is die afspeelt in deze tijd. De categorie is lastiger, feitelijk is het een van de eerste platformspellen, alhoewel je gevoelsmatig niet echt een platformer speelt is het er wel degelijk eentje.

Veelzijdig en eenvoudig
De juiste timing is het belangrijkste, op tijd springen, afremmen en gas geven. De speelbaarheid is een van de sterkste punten alsmede de graphische aankleding die zeer goed is. De karakters zijn goed uitgewerkt en zeer herkenbaar. Nu is dat op zich niet zo bijzonder en per definitie een vermelding waard, maar bij een spel van deze ouderdom is dit verre van zelfsprekend.


Met de knuppel op zoek naar voedsel